پاکو دلوسيا، اسطوره موسيقي فلامنکو، متولد سال 1947 و اهل آلگسيراس (Algeciras) مي باشد. او از سن ده سالگي به نواختن گيتار پرداخته است و تا کنون 26 آلبوم گيتار فلامنکو از خود منتشر کرده است.

او سابقه اجراي بيش از صدها کنسرت در نقاط مختلف دنيا را داراست. در تعداد زيادي از آلبوم هاي کامارون دلا اسلا (Camaron De La Isla) خواننده شهير فلامنکو، به همراهي آواز پرداخته است. او از دهه هفتاد به بعد موسيقي فلامنکو را از حالت سنتي به سمت مدرن پيش برد و با استفاده از موسيقي جز (Jazz) تحولي در موسيقي فلامنکو پديد آورد. در آهنگهاي پاکو شمه اي از سبکهاي جز، کلاسيک و پاپ شنيده مي شود که در ترکيب با موسيقي ناب فلامنکو پديد آورنده تحولي بسيار عظيم و مدرن در موسيقي فلامنکو است.

اولين آلبوم سولو نوازي پاکو دلوسيا مربوط به سال 1967 در سن بيست سالگي است، با نام لا فابيولوسا گيتارا. زيبايي آهنگهايي که او تقريباً 40 سال پيش نواخته است هنوز هم گوش نواز و بسيار شيرين است. دومين آلبوم او مربوط به دو سال بعد، يعني سال 1969، با نام فانتاسيا فلامنکا (Fantasia Flamenca) مي باشد. اين آلبوم شامل ده قطعه سولو نوازي است که هشت قطعه از آن به آهنگسازي خود او و دو قطعه از آهنگهاي استبان سن لوکار (Steban San Lucar) است. به اعتقاد من زيباترين آلبوم گيتار نوازي سنتي همين مجموعه مي باشد. فضاي زيبا و سنتي اين آلبوم شما را به سمتي پيش مي برد که هرچه بيشتر قطعات اين مجموعه را گوش مي دهيد، بيشتر به زيبايي هاي آن پي مي بريد.

او در سال 1972 آلبومي با نام ال دوئنده فلامنکو (El Duende Flamenco) به بازار ارائه کرد. در اين آلبوم پاکو موسيقي فلامنکو را با موسيقي کلاسيک ترکيب کرد و اولين پايه هاي بناي فلامنکوي مدرن را بنيان نهاد. به نظر من اين مجموعه از زيباترين آلبومهاي پاکو دلوسيا و بسيار شنيدني است.قطعات اين آلبوم فضايي بسيار  زيبا و آرام را در ذهن شنونده منعکس مي کند. اين آلبوم را مي توان مرز بين فلامنکوي سنتي و فلامنکوي مدرن دانست.

در سال 1974 اولين آلبوم مدرن او با نام فوئنته واي کاودال (Fuente Y Caudal) راهي بازار شد که قطعه اينتريوداس آگوس (Entre Dos Aguas) ترک يک اين آلبوم زيبا مي باشد.

شرح تمامي کارهاي اين هنرمند در چنين متني نمي گنجد اما در اينجا به گوشه اي از فعاليتهاي اين مرد بزرگ فلامنکو اشاره شد.

به اعتقاد اينجانب گيتار نوازي پاکو از شروع تا امروز که بيش از پنجاه سال از عمر آن مي گذرد هر روز زيباتر شده و او دائماً تکنيک خود را متنوع تر ساخته تا صداي زيباتري حاصل شود.

به اعتقاد من هيچ تعريف و تمجيدي نمي تواند بيان کننده هنر او باشد.