راز ماندگاری گروه دستان این است که ما از نظر حس موسیقایی به یکدیگر بسیار نزدیک هستیم .

پژمان حدادی - نوازنده سازهای کوبه ای مقیم خارج از ایران که به همراه سایر اعضای گروه دستان به تازگی وارد ایران شده است تا در روزهای پایانی تیر ماه به اجرای کنسرت بپردازد درباره آثاری که در این کنسرت اجرا خواهد شد ، اظهار داشت : این کنسرت طبق معمول در دو بخش اجرا می شودکه در بخش نخست قطعاتی از گروه نوازی را اجرا خواهیم کرد و در بخش دوم  نیز تازه ترین ساخته های سعید فرج پوری را با صدای سالار عقیلی اجرا می کنیم.

وی درباره وضعیت گروه گفت : تازه به ایران آمده ایم و از روز گذشته تمرین هایمان را در آموزشگاه سعدی آغاز کرده ایم و بیشتر به تمرین قطعات جدید خواهیم پرداخت .

این نوازنده که یکی از اعضای گروه سازهای کوبه ای "ضربانگ" نیز هست ، با اشاره به این که راز ماندگاری گروه دستان وجود سلیقه مشترک در موسیقی است،افزود : اگر به ترکیب این گروه دست برده شود، کارها به هم می خورد و دشوار می شود . ما به یکدیگر عادت کرده ایم و تمام کار ها را با هم انجام می دهیم .

حدادی در ادامه تصریح کرد :پایبندی به اصل "دموکراسی" مهمترین مولفه گروه دستان است . وقتی کار موسیقی انجام می دهیم  همه چیز به شور و مشورت گذاشته می شود . تجربه زندگی در کشورها این نگاه را در ما پرورش داده است که گروه یعنی همه افراد نه یک نفر. ما سرپرست نداریم و همگی نظر می دهیم . هرکس آهنگی بسازد با نظر جمع تنظیم می شود .

او درباره ورود سازهای کوبه ای خارج از فرهنگ موسیقی ایرانی مثل طبلا خاطر نشان کرد : هر سازی شخصیت خودش را دارد و بر اساس فرهنگی که از آن بیرون آمده تعریف می شود . طبلا یک ساز جاافتاده در موسیقی هند است و لحن و لهجه خاص خودش را دارد و استفاده از ان درموسیقی ایرانی باید بر حسب ضرورت و متناسب با قطعه باشد .

حدادی ادامه داد نی من این است که طبلا موسیقی ایرانی را کمی از اصل خودش دور کند . به اعتقاد من ساز تمبک که یک ساز ایرانی و کاملی است می تواند نقش اصلی را در میان ساز های کوبه ای ایران ایفا کند و اگر قرار بر این باشد که از طبلا استفاده شود ، بهتر است از آن به عنوان ساز دوم و سوم سود ببریم .

پژمان حدادی بلا تکلیفی را مشکل عمده برگزاری کنسرت در ایران دانست و گفت : من و سایر اعضای گروه خیلی دوست داریم  که برنامه های زیادی در ایران داشته باشیم ؛ چون اینجا سرزمین مادری ما است و کار ما بهتر درک می شود . امید وارم روزی بتوانیم مسائل را آسان تر حل کنیم  و موسیقی را با نگرانی کمتر دنبال کنیم .

وی در خصوص وضعیت ریتم و ساز های کوبه ای در ایران تصریح کرد : ریتم در تمام نقاط دنیا یک سری مخارج مشترک دارد. سعی ما بر این است که به گونه ای از ریتم های مشترک استفاده کنیم که به بافت ریتمیک موسیقی ایرانی لطمه نزند. البته این کار را یه طور مشترک و در یک آلبوم مستقل به نام "رنگینه" با بهنام سامانی انجام داده ایم . در ایران هم بچه تمبک نواز خوبی هستند که به یاری توانایی ها و کنجکاوی های شان راه جدیدی را آغاز کرده اند که باید ادامه پیدا کند