حمید متبسم یارآشنای عاشقان موسیقی ایران .غربت نشین ساکن هلند.از کی و چگونه ساکن اروپا شدید؟

از سال 1365 در اروپا زندگی می کنم لیکن غربت نشین نیستم و در هیچ کجای دنیا احساس غربت نمی کنم، وطن من موسیقی ایران است و هموطنانم شنوندگان و مخاطبان عاشق موسیقی، و همکا رم توئی که در هر سطحی در هر گوشه این خاک ساز بدست داری، از هر رنگ واز هر نژاد، سرزمین موسیقی مرز ندارد و زبانش فراگیر ترین زبان های دنیا ست.

هرچند که در سراسر ایران علاقه مندان به موسیقی مخصوصا جوانان  از کارهای شما آگاهی کامل دارند ولی در این سالها چه کرده اید؟

 آهنگسازی و تولید موسیقی که در دوازده آلبومی که تا بحال از من منتشر شده متمرکز است، تدریس و ایجاد گروه ها ، مراکز و جلسات علمی و عملی موسیقی مانند سمینار سالانه.

شما با وجود دور بودن از ایران  جایگاه خاصی بین جوانان دارید علت آن چیست؟

واقعا دارم؟.....  اگر دارم شاید دلیلش ارتباط سلامت ما با هم است. اینجا کنایه ای یا تعارفی در کار نیست بلکه تو گاهی با انسان هائی که از نزدیک نمی شناسی از طریق کارت ارتباطی داری که با آنها که می شناسی نمی توانی بر قرار کنی.

از گروه دستان بگویید که یکی از ستون های آن هستید؟

 دستان خانواده ماست و زندگی ما، دستان گیاهی است که به دست خودمان آبیاریش کردیم و برگ برگش را می شناسیم، پهلوانی است نه در افسانه و نه روی کاغذ، بلکه در گود.اگر چه برای رسیدن به اینجائی که هست از همه ما عمر گرفته ولی امروز خودش زندگی بخش است.

مدتی با گروه عارف همکاری داشتید این ارتباط هنوز هم هست؟ کمی از این گروه صحبت کنید.

 برای دوام گروه باید گروهی اندیشید و خود را مانند مهره ای از یک سیستم بزرگ دانست، بدون این تفکر کار گروهی میسر نیست.البته هر کار و هرپدیده ای زمان خودش را دارد و همیشگی نیست.گروه عارف زمانی با اتوریته پرویز مشکاتیان اداره میشد و برنامه ریزی ها و سیاست ها ی کاری تنها از طرف سرپرست گروه اعمال می شد وهمه بخاطر عشق و احترام به او می پذیرفتند.یک چنین سیستمی در صورتی دوام خواهد داشت که از حمایت مالی محکمی برخوردار باشد، مانند ارکستر های سیمفونیک رسمی دنیا.آنجا به نوازنده می گویند که قراردادت اینگونه است این ساعت می آئی و می روی و رهبرت آن است و اینجا می نشینی. در حالی که اینجا مورد کاملا متفاوت است و عشق و احترام و گذشت می خواهد که .........!

به هر حال ارتباط عاطفی من با گروه عارف و بخصوص با پرویز مشکاتیان مربوط به این حرفها نمی شود.به نظر من بازتاب کار عارف و پرویز مشکاتیان مهم است که جاودانه است وهر یک از آثار او به عمر کاری بسیاری می ارزد. 

شما یکی از چاووشیان هستید از چاووش بگویید؟

چاووش سهم بزرگی در زمان خویش در موسیقی ایران داشته و موقعیت کنونی بسیاری از ما فرزندان آن زمان نیز متاثر از اوست.چاووش متعلق به دوره ایست ویژه که آدم هایش نیز تحت تاثیر آن دوره ویژه بودند. ایجاد آن چنان شرایطی در این دوره غیر ممکن است.آنچه در آن روزگار گذشت امروز افسانه است. عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی  

تلاش پیگیر و خستگی ناپذیر شما در معرفی هر چه بیشتر هنرمندان و بزرگان موسیقی ایران به جهان غرب (کنسرت های استاد بهاری. ایرج بسطامی.پریسا.....)و از سوئی دیگر آموزش و معرفی چهره های جوان(گروه چکاوک.مضراب.وسمینار های تار و سه تار)راخودتان چگونه ارزیابی مینمایید؟

اینها کار هائیست که هر موسیقیدانی باید انجام بدهد، این است که نه ادعائیست و نه طلبی.